Express 136 / Gezi Direnişi özel sayısı (Haziran-Temmuz 2013)

17, 18, 19, daha fazla haziran

Hükümet pusuya yattı, 15 Haziran akşamı hava kararırken çeviklerini meydana saldı. Biber gazı, ilaçlı su, plastik mermi… Çoluk çocuk, genç, yaşlı demeden yapılan taarruz dünya çapında bir demokrasi timsali haline gelen Gezi Parkı’nı yerle bir etti. Ama, nefsi müdafaa diye bir şey var, bu barbarlığa 15 Haziran’ı 16 Haziran’a bağlayan gece boyunca tarihî bir direnişle karşılık verildi. 17 Haziran’dan tibaren ise Gezi ruhu yeni mecralar, yeni mekânlar yaratmaya başladı. “Duranadam”lar ve park forumları sahneye çıktı. “Bu Daha Başlangıç” sloganı hayatın ta kendisi oldu, başka bir hayatın, başka türlü bir ülkenin ihtimali doğdu.

Bildiğimiz siyasetin sonu

Direnişin işaret fişeği Sırrı Süreyya Önder’in 28 Mayıs sabahı Gezi Parkı’na taarruz eden vandalizme bedenini siper etmesiydi. O dramatik andan itibaren Taksim Dayanışması’nın direnişi ivme kazandı, 31 Mayıs sabahı gelen vahşi müdahaleyle çığ gibi büyüdü. 14 Haziran itibarıyla gelinen noktayı Sırrı Süreyya Önder kaleme aldı.

Haziran günleri: Demokratik Cumhuriyetin ilk 15 günü

Gezi Parkı’nda devlet yoktu. Polis yoktu, zabıta yoktu, belediye dahi yoktu. Gezi Parkı ve Taksim Meydanı, orayı mesken tutan, her gün ziyaret eden on binlerce insanla, tarihî bir öz-örgütlenme yaşadı. Gezi Parkı’nın hükümete üç buçuk attıran, sis dağılınca daha da hayretle anacağımız manzarası 1-15 Haziran’da nasıldı?

Her yer Taksim, her yer direniş

Direniş notları: Gazi Mahallesi, Nişantaşı, Adana, Ankara, Bodrum, Erzincan, Eskişehir, Hatay, Kayseri, Kemah, Kocaeli, Mersin, Tarsus, Amsterdam, Barselona, Berlin, Buenos Aires, Londra, Paris, San Fransisco

#GEZİDİRENİŞİGÜNCESİ

Sosyal Haklar Derneği üyesi Can Atalay: Hukuksuzluğa karşı yurttaş hareketi

İMECE / Toplumun Şehircilik Hareketi’nden Deniz Özgür: Gerçek Katarsis

Göçmen Dayanışma Ağı / Müştereklerimiz’den Zehra Fırat: Sonuç ne olursa olsun biz kazandık

Müştereklerimiz’den Foti Benlisoy: Anti-otoriter ayaklanma

Gezi Direnişi ve Halkların Demokratik Kongresi: Teröristler ve çapulcular birleşsin!

CHP Genel Başkan Yardımcısı Sezgin Tanrıkulu: ’90 kuşağı Türkiye’yi değiştirecek

Anaakım nal toplarken Gezi medyası: Benim güzel ve fırlama medyam

Direnişin imgeleri, sesleri, sözleri: Orantısı hayal gücü

Barikatlar: Polis devleti olmak istemiyoruz

Gezi Direnişinin “bloklar arasındaki” dört dörtlük bağlantısı —Çarşı: Semt bizim, aşk bizim, isyan bizim

Halkın Takımı Beşiktaş üyesi Önder Abay: İnsan birbirini yaralarından tanır

LGBT Blok / Gökkuşağının Çocukları: Velev ki ibneyiz, alışın her yerdeyiz

Feministlerin gözüyle Gezi Direnişi: AKP elini bedenimden çek!

Anti-kapitalist Müslümanlar: Fatih-Harbiye’nin yapısökümü

CHP’li gençlerin gözüyle Gezi Direnişi: Hayatımızın en mutlu günleri

Plaza Eylem Platformu: Her yer Taksim, herkes Süpermen

Sendikalar ve Gezi direnişi: Öğretici Gezi pratiği

Bandista’nın Gezi’ye uzanan şarkıları: Artık hepimiz yeni biriyiz

Cevdet Erek’le sokağın sesleri: Kamusal minimalizm

“Ekümenopolis”in yönetmeni İmre Azem: Birikmiş öfke patladı

“Çoğunluk”un yönetmeni Seren Yüce: Özgürlük fotoğrafları

Dolmabahçe Valide Sultan Camii’ndeki hekimlerin gözüyle 1-2 Haziran: Polis vahşeti polikliniği

Psikiyatrist Cemal Dindar’la “bu neyin kafası”: Mitosun çöküşü